Yordayıcı değişken olarak araştırmaya dâhil edilen değişkenlerin, okul tükenmişliğini yordama gücünü belirlemek amacıyla Aşamalı Çoklu Regresyon analiz yöntemi kullanılmıştır. Regresyon analizi sonucunda öğretmene bağlanma ve sınıf düzeyi değişkenlerinin toplam okul tükenmişliği puanlarını ve okul tükenmişlik ölçeğinin her bir alt boyutunu anlamlı düzeyde yordadığı sonucuna ulaşılmıştır. Bunlara ek olarak araştırmada yer alan öz-yeterlilik, dershaneye gidip gitmeme durumu, okula bağlanma ve ailelerin gelir düzeylerine göre bulundukları bölgedeki okul değişkenlerinin de okul tükenmişliği ölçeğinin farklı alt boyutlarını anlamlı düzeyde yordadığı bulgularına ulaşılmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgular mevcut alan yazın dikkate alınarak tartışılmış ve önerilerde bulunulmuştur.
This study explored the loneliness experienced by school administrators, the causes and results of this loneliness, and the ways the administrators cope with loneliness through their experiences. The study employed the phenomenology design, one of the qualitative research designs. The study group consisted of 14 elementary and middle school administrators working in Zonguldak Karadeniz Ereğli. Criteria sampling and snowball sampling techniques were used while determining the study group. The study data were collected with a semi-structured interview form. The school administrators were asked about their loneliness, the reasons and results of their loneliness, and their ways to cope with it. School administrators stated that they mostly experienced loneliness in situations of power hierarchy and during the execution of work. They also stated that their loneliness was caused by organizational communication problems and the personal demands of their colleagues. In addition, school administrators expressed that organizational loneliness caused disruption of work and ineffectiveness at work the most. Finally, they also expressed that they try to overcome loneliness through organizational communication and individual socialization. Comprehensive and social measures should be taken in consideration as well as individual and organizational measures in order to eliminate school administrators’ loneliness.
Öz. Bu çalışma 10 hafta süre ile üniversite öğrencilerine uygulanan sistemik psikoterapi yaklaşımına dayalı olarak hazırlanmış grupla psikolojik danışma oturumlarının katılımcıların ayrışma bireyleşmeye yönelik ne tür farkındalıklar kazandıklarını incelemek amacıyla hazırlanmıştır. Araştırmada durum çalışması deseni kullanılmıştır. Araştırma her bir grupta yedi olmak üzere toplam 14 grup üyesinin yer aldığı iki grupla yürütülmüştür. Üniversitede öğrenim gören ve gruba gönüllü olarak katılan öğrencilere her hafta bir oturum olacak şekilde uygulanan oturumlar kayıt altına alınmış ve kayıtlar derinlemesine incelenmiştir. Bulgular ayrılma kaygısı, reddedilme beklentisi, kısıtlanma kaygısı ve grup üyelerinin oturumlara yönelik kazanımları olarak dört başlık altında toplanmıştır. Araştırmadan elde edilen veriler doğrultusunda ayrılma kaygısı teması altında onaylanma ihtiyacı, istemese de denileni yapma / uyumlu uslu çocuk olma, ebeveyn rollerini alma / aşırı sorumluluk alma, çok katı ya da aşırı geçirgen sınırlar, duygu ve düşüncelerin birbirine karışması / ilişkilerin iç içe geçmesi, bağımlılık / başkalarının denetimine girme, üçgene dâhil olma ve sorumluluk almama olmak üzere sekiz alt tema elde edilmiştir. Reddedilme beklentisi teması altında hata yapmaktan korkma, kendine ve diğerlerine güvensizlik, değersiz önemsiz hissetme, hayır diyememe, dışlanma, kendini suçlama / suçluluk hissetme olmak üzere altı alt tema elde edilmiştir. Kısıtlanma kaygısı teması altında ise geri çekilme susma, çatışma yaşama ve duygusal ilişkiyi kesme olmak üzere üç alt tema elde edilmiştir. Bu temalara ek olarak grup üyelerinin oturumlar süresince elde ettikleri farkındalıkları ve kazanımları betimsel olarak sunulmuştur. Hazırlanan programın, bireysel ya da ailelerle çalışan psikolojik danışmanlara ve terapistlere danışanlarının ailelerinden sağlıklı biçimde ayrışıp bireyleşmeleri konusunda yardımcı olacağı düşünülmektedir.
The purpose of this study was to explore the role of coping strategies in the relationship between adult individuals’ perceived stress levels and their psychological well-being during the COVID-19 pandemic. The study data was collected by administering the measurement tools to 259 adult individuals between May 1, 2020, and May 30, 2020, the dates when the quarantine measures were strictly implemented in Turkey during the COVID-19 pandemic. Perceived Stress Scale, the COPE Inventory, and Psychological Well-Being Scale were used for data collection. The model created to determine the direct and indirect relationships between the study variables was tested with path analysis. According to the analysis, the model has a good fit with the data (χ2=43.554, p=.126>.05, df=34, χ2/sd=1.281, RMSEA=.033, SRMR=.0358, CFI=.993, TLI=.964), and perceived stress was significantly predicted by some of the coping strategies and psychological well-being. In addition, coping strategies had a mediating effect between perceived stress and psychological well-being. The findings showed that while stress is a trigger factor that supports new personal development for some, it can have a compelling effect on others. The way stress is perceived and the coping strategies employed as a result affect the well-being of individuals.
scite is a Brooklyn-based organization that helps researchers better discover and understand research articles through Smart Citations–citations that display the context of the citation and describe whether the article provides supporting or contrasting evidence. scite is used by students and researchers from around the world and is funded in part by the National Science Foundation and the National Institute on Drug Abuse of the National Institutes of Health.
hi@scite.ai
10624 S. Eastern Ave., Ste. A-614
Henderson, NV 89052, USA
Copyright © 2024 scite LLC. All rights reserved.
Made with 💙 for researchers
Part of the Research Solutions Family.