In adult patients with congenital adrenal hyperplasia (CAH) the presence of testicular adrenal rest tumours (TART) is an important cause of gonadal dysfunction and infertility. In the last decade several papers have focused on the origin and pathogenesis of these tumours. In this paper we review the embryological, histological, biochemical and clinical features of TART and discuss the treatment options. Furthermore, we propose a new five-stage classification of TART, based on sonographic, clinical and biochemical parameters, that may lead to a better follow up and treatment of patients with TART.
Congenital adrenal hyperplasia (CAH) is a disorder of adrenal steroid synthesis. The symptoms and signs of CAH depend on the degree of enzyme deficiency; severe salt-wasting (SW) form, less severe simple virilizing (SV) form and mild nonclassic (NC) form. In this paper, puberty and fertility in CAH are discussed. The time of onset of puberty and progress of pubertal development is quite normal, except in NC patients (earlier). Also the age of menarche in CAH girls is normal, but it can depend on the level of therapeutic control. In prepuberty, bone age is advanced. In puberty, peak height velocity is normal but occurs at a younger age and can therefore be considered to be low (compared to healthy early maturers). In puberty there seems to be an increased sensitivity for glucocorticoids leading to growth inhibition. All three above factors can play a role in reducing adult height. Subfertility is frequently found in both female and male CAH patients. In females, the pregnancy rate depends on the severity of 21-hydroxylase deficiency (SW
Background: Patients with classic congenital adrenal hyperplasia (CAH) due to CYP21 deficiency are treated with supraphysiological doses of glucocorticoids to suppress elevated androgen production. This implies also side effects of high-dose glucocorticoids, possibly leading to iatrogenic Cushing's syndrome. Bilateral adrenalectomy has been suggested as the ultimate therapy in severe cases, when insufficient androgen suppression was obtained despite high glucocorticoid doses. Usually, ACTH levels rise after bilateral adrenalectomy, and this could imply an increased risk for the development of ectopic adrenal rests. In female CAH patients ovarian adrenal rests are not commonly detected by conventional radiological techniques. Methods: We report the case of an adult female CAH patient who underwent bilateral adrenalectomy in early puberty because of poorly controlled CAH. Results and Conclusions: Several years after surgery, she developed secondary amenorrhea and hair loss as a result of androgen overproduction in ovarian adrenal rests that appeared to be detectable only by pelvic venous sampling. After unilateral oophorectomy androgen levels normalized.
Background: Patients with congenital adrenal hyperplasia (CAH) due to classic 21-hydroxylase deficiency have poor health outcomes related to inadequate glucocorticoid (GC) replacement. We compared disease control of adults with classic CAH treated with a modified release hydrocortisone (MRHC), which replicates physiological diurnal cortisol secretion, versus standard GC therapy. Methods: 6 month, open label, study in 122 patients randomised either to treatment with MRHC (Chronocort®, Diurnal Ltd, Cardiff, UK) twice daily at ~ 0700h & ~2300h, or to remain on their standard GC regimen (hydrocortisone, prednisolone, prednisone, dexamethasone). Patients had 24-hr profiling of serum 17-hydroxyprogesterone (17-OHP) at baseline and for dose titration at 4 and 12 weeks. The primary efficacy endpoint was the change from baseline to 24 weeks in the natural logarithm of the mean of the 24-hr standard deviation score (SDS) profile for 17-OHP. Results: Both groups achieved improved hormonal control at 24 weeks. The mean 24-hour 17-OHP SDS was significantly lower on MRHC compared to standard GC at 4 weeks (p = 0.0074) and 12 weeks (p = 0.019), but not at 24 weeks. In post-hoc analyses at 24 weeks, MRHC treatment showed a greater reduction in 17-OHP SDS compared to standard GC in the morning, 0700-1500h (p = 0.0442) and a greater reduction in log transformed 17-OHP 24 hour AUC (p=0.0251). Defining a morning 17-OHP <1200ng/dl (<36 nmol/L) as good control, for patients not controlled at baseline 85% were well controlled at 24 weeks with MHRC versus 50% on standard GC. For patients controlled at baseline 100% were controlled at 24 weeks on MHRC versus 84% with standard GC (p = 0.0018). The variability of 17-OHP over 24 hours was significantly reduced in the MRHC group compared to standard GC: the ratio of amplitude at 24 weeks divided by amplitude at baseline was for MRHC, 0.361 [95% CI: 0.235, 0.651], and standard GC, 0.917 [0.773, 1.366]; (p = 0.0001).There were no adrenal crises on MRHC and fewer stress doses despite similar incidence of inter-current illness to the standard GC group which had 3 adrenal crises. MRHC was associated with patient reported benefit including restoration of menstruation in 4 patients on MRHC and 1 on standard GC and two partner pregnancies in patients on MRHC and none on standard GC. Discussion: This is the largest randomised controlled trial of GC treatment in CAH and showed that intensification of therapy could improve control of the androgen-precursor, 17-OHP, and that this hormonal control was superior in the morning with MRHC. MRHC reduced the fluctuations in 17-OHP such that in the majority of patients the 17-OHP profile was within the reference range throughout 24 hours, providing consistent and optimal disease control. Conclusion: Diurnal cortisol replacement with a MRHC improves the biochemical control of classic CAH with a twice-daily therapeutic regimen.
InleidingBij de geboorte van een kind met een disorder of sex development (DSD) is het van belang om zo snel mogelijk tot een diagnose en geslachtsbepaling te komen. Meestal betekent dit dat diverse specialisten van meet af aan alle zorgvuldigheid betrachten om in onderlinge afstemming de ouders te informeren en af te spreken wie wat zegt en wanneer. Het is van het grootste belang dat er een gezamenlijk beleid bestaat ten aanzien van diagnostiek, voorlichting/informatieverstrekking aan ouders, behandeling en follow-up. Dat is de belangrijkste reden om een eenduidig protocol en duidelijk voorlichtingsmateriaal te gebruiken. De meest voorkomende oorzaken van DSD bij pasgeborenen zijn virilisatie bij 46,XX of ondervirilisatie bij 46,XY. Virilisatie bij 46,XX wordt meestal veroorzaakt door een overmaat aan androgenen ten gevolge van het adrenogenitaal syndroom (AGS). De mate van expositie aan androgenen in utero bepaalt de mate van virilisatie van de uitwendige geslachtsorganen. Dit kan worden weergegeven aan de hand van de verschillende stadia beschreven door Prader (figuur 1).1-6 Gezien de prevalentie wordt in de literatuur en ook in dit artikel met name gefocust op behandeling van meisjes met AGS en wordt hier niet ingegaan op vormen van 46,XY DSD. Anders dan bij andere vormen van DSD is de keuze voor het geslacht hier wellicht eenvoudiger omdat meisjes met AGS genetisch normale vrouwen zijn met ovaria en uterus en bij adequate behandeling dus normaal vruchtbaar kunnen zijn. Doel en timing van de operatieDe operatie bij meisjes met AGS is gericht op het bereiken van een anatomisch en functioneel zo normaal mogelijk uitwendig genitaal. Op de kinderleeftijd speelt met name het fenotype van het genitaal een rol, terwijl op latere leeftijd functionele aspecten in het kader van seksualiteit en fertiliteit ook belangrijk zijn. Was het in de aanvangsperiode van de reconstructieve chirurgie de gewoonte om alleen over te gaan tot 'begraven' van de clitoris op jonge leeftijd en de vaginoplastiek tot de puberteitsjaren uit te stellen, geleidelijk ontstond de tendens tot steeds vroeger opereren en tot combineren van clitoroplastiek en vaginoplastiek. Het uitvoeren van de operatie op jongere leeftijd (dat wil zeggen tijdens de eerste drie maanden) wordt voornamelijk ingegeven door de hypothese dat de ontwikkeling van de genderidentiteit en de psychosociale ontwikkeling het meest optimaal kunnen verlopen met een zo vroeg mogelijk bereiken van een normaal vrouwelijk uitwendig genitaal. Daarnaast is een doel van vroege complete reconstructie de noodzaak van later chirurgisch ingrijpen tijdens een gevoelige ontwikkelingsperiode, zoals de puberteit, te voorkomen. Een alternatieve benadering is clitoroplastiek op jonge leeftijd en definitieve vaginoplastiek in de puberteit uit te voeren.De operatieve techniek Afhankelijk van de ernst van de virilisatie kan gekozen worden voor ofwel een conservatief beSamenvatting Sinds 1973 zijn er in het UMC St Radboud correcties van de uitwendige genitalia uitgevoerd bij meisjes met een disorder o...
scite is a Brooklyn-based organization that helps researchers better discover and understand research articles through Smart Citations–citations that display the context of the citation and describe whether the article provides supporting or contrasting evidence. scite is used by students and researchers from around the world and is funded in part by the National Science Foundation and the National Institute on Drug Abuse of the National Institutes of Health.
hi@scite.ai
10624 S. Eastern Ave., Ste. A-614
Henderson, NV 89052, USA
Copyright © 2024 scite LLC. All rights reserved.
Made with 💙 for researchers
Part of the Research Solutions Family.