Bu çalışmada, hipoplastik sol kalp sendromu ve varyantlarının tedavisinde hibrit ve Norwood Aşama I işlemlerinin sonuçları sunuldu. Ça lış ma pla nı: Bu çalışmada Mart 2011-Ekim 2018 tarihleri arasında hipoplastik sol kalp sendromu veya varyantları nedeniyle ameliyat edilen toplam 97 pediatrik hasta retrospektif olarak değerlendirildi. Hastaların 32'sine (28 erkek, 4 kız; medyan yaş 5 gün; dağılım 1-25 gün) Norwood Aşama I ameliyatı (Grup N) yapılırken, geriye kalan 65 hastaya (44 erkek, 21 kız; medyan yaş 6 gün; dağılım 1-55 gün) hibrit Aşama I ameliyatı (Grup H) uygulandı. Her iki tedavi stratejisi karşılaştırıldı. Bul gu lar: Grup N'ye kıyasla Grup H'nin medyan kilosu anlamlı düzeyde daha düşük olup, düşük doğum ağırlığı (<2500 g) olan hasta sayısı anlamlı düzeyde daha yüksek idi. Ameliyat sonrası erken mortalite gruplar arasında benzerdi. Tek değişkenli ve çok değişkenli analizler, ameliyat öncesi mekanik ventilasyon ihtiyacının mortalite açısından anlamlı bir faktör olduğunu gösterdi (sırasıyla, p= 0.004 ve 0.003). Sendromik görünüm de, çok değişkenli analizde anlamlı bir faktör idi (p= 0.03). Aşamalar arasında mortalite oranları açısından gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark vardı. Toplam 32 hastaya ikinci aşama işlem uygulandı. Glenn ameliyatı sonrasında erken mortalite oranı %7.6 idi. Kapsamlı Aşama II operasyonu sonrasında altı hasta kaybedildi. Beş hastaya biventriküler tamir ve 8 hastaya üçüncü aşama fenestre ekstrakardiyak Fontan ameliyatı yapıldı (Grup N, n=7 ve Grup H, n=1). Kaplan-Meier sağkalım eğrisi, sağkalım oranının hem bir hem de beşinci yıllarda Grup H'ye kıyasla Grup N'de daha yüksek olduğunu göstermekle birlikte, fark istatistiksel olarak anlamlı değildi (p= 0.15). Alt grup analizi, Sano modifikasyonu ile birlikte Norwood işleminin beşinci yılda %40 ile en yüksek sağkalım oranına sahip olduğunu gösterdi. So nuç: Çalışma sonuçlarımız, Aşama I işlemi sonrasında erken dönemde görülen zorluklara rağmen, Norwood işlemi yapılan hastaların aşamalar arası dönemde ve Aşama II ve III'te daha sorunsuz bir seyir izlediğini göstermektedir. Deneyimlerimize dayanarak, klinik durumu kötü olan ve kilosu <2500 g olan hastalarda hibrit girişim yapılmasını önermekteyiz. Anah tarsöz cük ler: Konjenital kalp anomalileri, hipoplastik sol kalp sendromu, yenidoğan, Norwood operasyonu, palyatif cerrahi.
Objective: After congenital heart surgery, some patients may need long-term mechanical ventilation because of chronic respiratory failure. In this study, we analysed outcomes of the patients who need tracheostomy and home mechanical ventilation. Methods: Amongst 1343 patients who underwent congenital heart surgery between January, 2014 and June, 2018, 45 needed tracheostomy and HMV. The median age of these patients was 6.4 months (12 days–6.5 years). Nineteen patients underwent palliation while 26 patients underwent total repair. Post-operative diaphragm plication was performed in five patients (11%). Median duration of mechanical ventilation before tracheostomy was 32 days (8–154 days). The patients were followed up with their home ventilators in ward and at home. Mean follow-up time was 36.24 ± 11.61 months. Results: The median duration of ICU stay after tracheostomy was 27 days (range 2–93 days). Follow-up time in ward was median 30 days (2–156 days). A total of 12 patients (26.6%) were separated from the ventilator and underwent decannulation during hospital stay. Thirty-two patients (71.1%) were discharged home with home ventilator support. Of them, 15 patients (46.9%) were separated from the respiratory support in median of 6 weeks (1 week–11 months) and decannulations were performed. Total mortality was 31.1%. in which four patients are still HMV dependent. There was no significant difference for decannulation between total repair and palliation patients. Conclusion: HMV via tracheostomy is a useful option for the treatment of children who are dependent on long-term ventilation after congenital heart surgery although there are potential risks.
Coronavirus disease 2019 (COVID-19) causes respiratory and systemic disease and has led to a sudden epidemic affecting people of all ages. Patients with congenital heart disease represent a high-risk population. In this article, we present a newborn who required extracorporeal membrane oxygenation (ECMO) support for acute respiratory failure in the early postoperative period due to exposure to severe acute respiratory syndrome coronavirus 2 (SARS-CoV-2) after aortic arch repair and ventricular septal defect closure. To the best of our knowledge, this patient represents the first neonatal case of SARS-CoV-2 infection after congenital heart surgery and is the youngest patient to need ECMO support.
scite is a Brooklyn-based organization that helps researchers better discover and understand research articles through Smart Citations–citations that display the context of the citation and describe whether the article provides supporting or contrasting evidence. scite is used by students and researchers from around the world and is funded in part by the National Science Foundation and the National Institute on Drug Abuse of the National Institutes of Health.
hi@scite.ai
10624 S. Eastern Ave., Ste. A-614
Henderson, NV 89052, USA
Copyright © 2024 scite LLC. All rights reserved.
Made with 💙 for researchers
Part of the Research Solutions Family.