“…Krok 3: Obliczenie dla wszystkich typów stanowisk różnicy uk między liczbą pracowników uprawnionych do pracy na tym typie stanowisk a liczbą obsadzanych stanowisk tego typu.Krok 4: Utworzenie listy L stanowisk do rotacji ustalonych w kroku 2 posortowanych w porządku malejących współczynników rik (przy równej wartości rik o kolejności decyduje wyższa wartość uk, następnie większa liczba typów stanowisk, do których ma uprawnienia i-ty pracownik, na koniec niższy numer przypisany pracownikowi). Dla analizowanego przykładu lista L kolejnych par w postaci pracownik, typ stanowiska jest następująca: L = {(5, 5), (7, 3), (3, 1), (4, 2), (5, 4), (1, 3), (6, 5), (2, 3), (2, 2), (4, 1), (6, 4)}.Krok 5: Definiowanie stanowisk do rotacji na podstawie listy L. Pobierane są kolejne elementy listy L; do rotacji są wyznaczane jedynie te pary (i, k), dla których różnica między liczbą pracowników uprawnionych do pracy na stanowisku typu k a liczbą obsadzanych stanowisk typu k jest większa lub równa 1 oraz liczba typów stanowisk pozostałych do obsadzenia, do których ma uprawnienia i-ty pracownik (przy "wykluczeniu" stanowisk, które są już wcześniej przeznaczone do rotacji) jest większa lub równa 2.Lista kolejnych stanowisk i pracowników wyznaczonych do rotacji na podstawie listy L jest następująca (przekreślone pary są wykluczone z rotacji): R = {(5,5),(7,3),(3,1),(4,2),(5,4),(1,3),(6,5),(2,3),(2,2), (4, 1), (6, 4)}.Tabela 2Współczynniki przydziału rik dla poszczególnych pracowników i typów stanowisk pracy dla typów stanowisk budowany jest model uwzględniający poszczególne stanowiska. Macierz kosztów (przyjęte współczynniki przydziału cij dla poszczególnych pracowników i stanowisk pracy) zaprezentowana jest w tabeli 3.Tabela 3Przyjęte współczynniki przydziału cij dla poszczególnych pracowników i stanowisk pracy…”