Soil reinforcement techniques are frequently used to improve the engineering properties of soils in geotechnical engineering applications. For this purpose, natural and synthetic fibers have managed to attract the attention of geotechnical engineerings as an alternative reinforcement technique to traditional stabilization methods due to their sufficient strength, low cost and easily availability. The purpose of this study is to create a review on the effects of parameters such as fiber type, physical and mechanical properties of fiber, fiber quantity, fiber length and fiber surface roughness on the engineering properties of different types of soils, according to data of scientific studies on the reinforced-soils using different types of natural and synthetic fibers. Besides, this study contains information about the effects of water in the soil matrix on the behavior of natural fibers and the recommended treatments, in addition to the mechanical behavior of the fiber-soil composite.
ÖzGünümüzde yüksek mukavemetleri ve ekonomik olmaları nedeniyle rastgele dağıtılmış ayrık lifler ile zeminlerin güçlendirilmesi tekniği geleneksel zemin güçlendirme tekniklerine bir alternatif olarak öne çıkmaktadır. Mevcut çalışmada düşük plastisiteli kil zeminin kayma mukavemeti özellikleri üzerine cam lif ilavesi ve su içeriğinin etkileri araştırılmıştır. Bu amaç için üç farklı su içeriğinde; optimum su muhtevasında, altında ve üstünde (%13, %15 ve %17) ve ağırlıkça üç farklı lif oranında (%1,0, %1,5 ve %2) lif-kil karışımları hazırlanmıştır. Hazırlanan numunelerin kayma mukavemetleri direkt kesme deneyinde incelenmiştir. Sonuç olarak en yüksek kohezyon, içsel sürtünme açısı ve kayma mukavemeti değerlerinin %13 ve %15 su muhtevası için sırasıyla %1 ve %1,5 lif içeriklerinde meydana geldiği gözlenmiştir. Buna karşılık %17 su muhtevası için optimum bir lif içeriğinin gözlenmediği, lif içeriğinin artması ile bu değerlerin sürekli arttığı sonucu elde edilmiştir. Ayrıca su içeriğinin artması ile lif-zemin arası adezyon etkisinin azalması sonucu kayma mukavemetinin azaldığı görülmüştür.
ÖzSon zamanlarda düşük maliyetleri, yeterli dayanımları ve kolay ulaşılabilirlikleri nedeniyle zeminlerin güçlendirilmesinde liflerin kullanılması tekniği, geleneksel zemin güçlendirme yöntemlerine bir alternatif olarak araştırmacıların dikkatini çekmeyi başarmıştır. Bu çalışmada, farklı uzunluk ve miktarlarda bazalt lifi ile güçlendirilmiş kil zeminin kayma mukavemetindeki değişim direkt kesme deneyi ile araştırılmıştır. Bu amaç için, zeminin kuru ağırlığının bir yüzdesi olarak; 9 mm uzunlukta lif için %0,
In recent years, the use of artificial intelligence algorithms in geotechnical engineering has increased, and successful results have been obtained in geotechnical engineering using artificial intelligence algorithms. The objective of this study is to estimate the shear strength of glass fiber reinforced clay soil using ANFIS. For this purpose, specimens with different water contents (13%, 15% and 17%) and different glass fiber addition ratios (0%, 1%, 1.5% and 2%) were prepared. The ANFIS models were created using the shear strength (τ) data obtained by direct shear tests on the prepared specimens. To create the best fitting ANFIS model in the current study, 75%, 77%, 80%, and 83% of the data for training and 25%, 23%, 20%, and 17% of the data for testing were used, respectively. However, to estimate the shear strength in each ANFIS model, the normal stress (σ), glass fiber content (Fc), and water content (ω) are considered as input parameters. Statistical parameters such as root mean square error (RMSE), regression coefficient (R2), root square error (RSE), and mean absolute error (MAE) were also calculated to determine the success rates of the ANFIS models. Examination of the statistical parameters revealed that the data used 80% for training and 20% for testing provided the best results in estimating the shear strength of the ANFIS model.
Bu çalışmada, Amasya İli, Merkez İlçesi’nde inşaası yapılan konut türü yapı için temel zemini ıslahında uygulanan derin zemin karıştırma yönteminin incelemesi gerçekleştirilmiştir. Derin zemin karıştırma yöntemi, mevcut problemli zeminlere çeşitli mekanik şaftlar vasıtasıyla katkı maddelerinin (bağlayıcı) enjekte edilerek karıştırılması esasına dayanır. Yöntem, kohezyonsuz zeminlerde genel olarak taşıma kapasitesi artırmak, oturmaları ve sıvılaşma potansiyelini azaltmak amaçlarıyla uygulanabilir. Bu çalışma kapsamında; taşıma gücü ve sıvılaşma problemi beklenen temel zemini için 80 cm çapında ve 15,00 metre boyunda derin zemin karıştırma kolonları tasarlanmıştır. Sahada yapılan statik eksenel yükleme deneyinden elde edilen sonuçlara göre literatürde yaygın olarak kullanılan Brinch Hansen %80, Chin Kondner, Decourt, Mazurkieicz ve Hirany Kulhawy yöntemleri ile derin karıştırma kolonu için nihai taşıma kapasitesi belirlenmiştir. Ayrıca tekil derin karıştırma kolonu Plaxis 3D Foundation sonlu elemanlar yazılımıyla modellenerek taşıma kapasitesi tahmini yapılmıştır. Sonuç olarak; teorik olarak hesaplanan taşıma kapasitesi değerine en yakın sonucu Mazurkieicz yöntemi vermiştir. Brinch Hansen %80 yönteminde ise düşük taşıma kapasitesi elde edilmiştir.
scite is a Brooklyn-based organization that helps researchers better discover and understand research articles through Smart Citations–citations that display the context of the citation and describe whether the article provides supporting or contrasting evidence. scite is used by students and researchers from around the world and is funded in part by the National Science Foundation and the National Institute on Drug Abuse of the National Institutes of Health.
hi@scite.ai
10624 S. Eastern Ave., Ste. A-614
Henderson, NV 89052, USA
Copyright © 2024 scite LLC. All rights reserved.
Made with 💙 for researchers
Part of the Research Solutions Family.