Evaluating the efficacy and accuracy of clinical reasoning and distinguishing between complications and medical errors is a difficult task. However, it seems to be an even more difficult task to provide models for systematically reporting and reducing those errors through improvements in the entire web of healthcare delivery. The report “To Err Is Human: Building a Safer Health System” published in 1999 highlighted the importance of patient safety and proposed some interventions. However, a follow up by the authors of the report in 2005 stated that progress in matters of safer care delivery and improved communications was slow. The interventions proposed include “pay for performance” incentives, implementation of electronic health records, diffusion of safe practices and team training for full disclosure of medical errors to patients following injury. As patients increasingly are consumers, customers and regulatory actors in their own healthcare, it becomes harder to hide medical mistakes in clinical encounters. Explaining why and how the medical error happened, giving informed assurance that the mistake will be avoided in the future and offering sincere apologies to patients and families are skills that need to be taught to medical students as early as the undergraduate level. Those skills are very difficult to teach in the university environment and would be learned more effectively with years of experience. However, structured educational programs focusing in the necessity and components of a good medical error disclosure would improve awareness in the importance of an effective and honest doctor–patient relationship. In this review paper, we compare international literature and examples from Turkey with regard to disclosure of medical errors. The Turkish literature on malpractice cases is rich and most of them point out that medical errors occur because of heavy workloads, insufficient infrastructure and lack of high quality medical education. However, the lack of any papers on medical disclosure to patients in Turkey seems to point out to the big communication gap between patients and doctors, among other reasons. We will address some of the reasons for such lack in Turkey and present recommendations about how to disclose medical errors to patients such as implementation of electronic medical error disclosure systems, education and training, and legislation.
İnsana yaşam evrelerinde eşlik eden meleklerin varlığı fikrine, tek tanrılı, düalist ve çok tanrılı dinlerde rastlanmaktadır. Yaşamın en önemli eşiği olan doğum olayında doğum meleklerinin bebeğin kaderini bedenine işleme işlevleri Tevrat ve Kur’ân’da yazılı olarak belirtilmenin yanı sıra, Anadolu’nun özellikle kadınlar tarafından hatırlanan sözlü anlatılarında detaylı olarak yer alır. Bu yazılı ve sözlü anlatılar bir insanın benzersizliği, içerdiği olasılıklar, dünyadaki yerinin ve yolunun oluşmasına etki eden kuvvetler konusunda bir toplumun verdiği cevapları içerir. Bu makalede farklı inanç sistemlerinden birkaç örneğine değinilen doğum melekleri, sayı ve nitelik açısından farklılık göstermekle beraber, ortak noktaları insan bedeni aracılığıyla başka bir evrenden bu dünyaya akan emanetleri yeni doğana teslim etmeleridir. Bebeğin meziyetleri olarak kendini gösterecek özleri getiren, “doğum kapısı” açıldığında bebeğin canı ve özleriyle beraber kırk günlüğüne insan alemine geçen ve kolay bir doğum geçirmesi için anneye yardım eden kırk melek anlatısı, Sivas, Erzincan, Eskişehir, Hakkâri, Bolu gibi Anadolu’nun farklı bölgelerinde tespit edilmiştir. Kırk melek inancı Anadolu’nun tüm yerel kültürlerinde bilinmekle beraber, sadece Dersim (Tunceli) Alevilerinin kozmolojisinde kutsal bir ziyaret olan bir doğal coğrafi oluşuma, Pülümür’deki Ana Buyere buzul gölüne bağlanmaktadır. Dersim kozmolojisine göre yüksek bir dağ zirvesindeki, yağmurlardan ve yeraltı sularından beslenen bir buzul gölünün doğum ve bebekte bir araya toplanacak özlerle ilişkisi, insan, yeraltı ve yerüstü arasındaki akışlar konusunda ima ettiği önermelere odaklanarak incelenecektir. Ana Buyere buzul gölü, bir ekosistem gibi farklı unsurlarının uyumlu şekilde birbirini desteklemesi gereken bir beden algısını; insan benliğinin diğer insanlara ve insan olmayan varlıklara karşı geçirgen, bazen ortadan kalkabilen sınırlarını nasıl kurmaktadır? İman, izam, fam (kavrayış) gibi öte dünyadan geldiği düşünülen özleri taşıyan meleklerin yuvası olarak yabani dünyadaki bir gölün tanımlanması, insan bilinç ve kavrayışının nereden geldiği hakkında, tek tanrılı dinlerin anlatısından farklı bir önerme sunar mı? Bu çalışmanın savına göre, Çewres Hure Ana Buyere (Ana Buyere’nin kırk meleği) anlatıları, Anadolu ve Mezopotamya’nın Demeter kültünden, Hitit su kültlerine kadar uzanan bir soyağacına sahiptir. Ayrıca Kızılbaş inancının belkemiğini oluşturan, kırkların birliğini sağlama; kendi içinde bütün evreni barındırdığı düşünülen insanın tüm özlerinin uyumlu bütünleşmesi sürecine dair anlatılar, Dersim kültürünün temel köşe taşları olan Düzgün Baba, Munzur Baba gibi kutsal “masum çobanların” ölümsüzleşme sürecini ve nasıl insan bedeninin sınırlarından kurtularak bir dağ ve bir nehirle bir olduğunu açıklamaktadır. Kırk melek anlatısıyla, bireyin kendini bulması ve evreni oluşturan özlerin sürekli dönüşümü aynı deneyimin içinde toplanır, bütün ve parçalar arasındaki dinamik ilişkinin işleyiş mekanizması tarif edilir. Anlatılar yoluyla, her bir insan yaşamı tek bir bedensel varoluşun ötesine geçen, fiziksel ve ruhsal ölümsüzlüğe ulaştıran bir yol olarak inanç kılavuzları tarafından yönlendirilebilir hale gelir. Çalışmaya temel olan sözlü anlatılar, 2012-2017 yılların arasında Dersim bölgesinde yüz yüze yarı yapılandırılmış görüşmeler yoluyla derlenmiştir.
Bu nitel çalışma, İstanbul’da COVID-19 pandemisini geçirmiş dört annenin yaşadığı deneyimlerin anlatı analizi etrafında yapılandırılmıştır. Yarı yapılandırılmış görüşmeler yoluyla toplanan anlatılar, sağlık hizmetlerinin sağlanmasında aktif rol oynayan hükümet yetkililerine ve özel hastanelere karşı güçlü bir güvensizlik olduğunu göstermektedir. Türkiye’deki doktorların meslek örgütü TTB (Türk Tabipleri Birliği), pandemi sırasında bilgi paylaşmak veya almak için meslekler arası resmi ağların yokluğundan, idari koordinasyon eksikliğinden ve doktorların halkla doğrudan etkileşimi için az sayıda iletişim kanalı olmasından şikâyet etti. Tabipler Birliği’nin ifade ettiği bir diğer sorun ise pandemi sürecinde alınan halk sağlığı kararlarına sağlık kuruluşlarında çalışan tıp uzmanlarının aktif katılımının olamamasıydı. Bu örgütsel ve politik eksiklikler, Türk ailelerinin gündelik ev ortamındaki tutumları, yaklaşımları ve hayatta kalma stratejileri ile örtüşüyor mu? Bu çalışma, halk arasındaki korku ve endişeyi azaltmak ve özellikle de büyük ölçekli acil halk sağlığı durumlarında sağlık politikalarına uyumu artırmak için devlet kurumları, halk ve tıbbî meslek kuruluşları arasında daha güçlü bir iş birliğine ve daha şeffaf bir bilgi alışverişine ihtiyaç olduğunu savunmaktadır.
scite is a Brooklyn-based organization that helps researchers better discover and understand research articles through Smart Citations–citations that display the context of the citation and describe whether the article provides supporting or contrasting evidence. scite is used by students and researchers from around the world and is funded in part by the National Science Foundation and the National Institute on Drug Abuse of the National Institutes of Health.
hi@scite.ai
10624 S. Eastern Ave., Ste. A-614
Henderson, NV 89052, USA
Copyright © 2024 scite LLC. All rights reserved.
Made with 💙 for researchers
Part of the Research Solutions Family.