“…Likidite riskinin belirleyicilerini inceleyen literatür incelendiğinde bankacılık literatüründe likidite riskini ölçmek amacıyla kredi ve alacakların toplam mevduatlara oranı (Wójcik-Mazur ve Szajt, 2015;Işık, Yalman ve Koşaroğlu, 2017;Zaghdoudi ve Hakimi, 2017), kredi ve alacakların toplam varlıklara oranı (Athanasoglou, Delis ve Staikouras, 2006;Sufian ve Habibullah, 2009;Isik, 2017), likit varlıkların toplam varlıklara oranı (Molyneux ve Thornton, 1992;Ayaydın ve Karaaslan, 2014;Ly, 2015;Işık ve Belke, 2017), likit varlıkların müşteri mevduatlarına ve kısa vadeli fonlara oranı (Dinger, 2009;Mehmed, 2014;Boateng, Huang ve Kufuor, 2015), kredi ve alacakların müşteri mevduatlarına ve kısa vadeli fonlara oranı (Kosmidou, 2008), likit varlıkların toplam varlıklara oranının tersi (Aydemir ve Guloglu, 2017), finansman açığının (kredi ve alacaklar toplamı eksi toplam mevduatlar) toplam aktiflere oranı (Saunders ve Cornett;Çelik ve Akarım, 2012;Tabari, Ahmadi ve Emami, 2013;Işıl ve Özkan, 2015;Isik ve Ince, 2016) 2015, likidite riskinin aktif büyüklüğünden pozitif yönde, ancak banka sermaye büyüklüğünden negatif yönde etkilendiğini rapor etmişlerdir. Pakistan'da geleneksel bankalar ile İslami bankaların likidite riskini etkileyen değişkenleri belirlemeye çalışan Iqbal (2012), İslami bankaların likidite pozisyonunun geleneksel bankalara kıyasla daha iyi olduğunu, ayrıca her iki türdeki bankalar için de artan ölçeğin, sermayenin ve karlılık düzeyinin likidite riski ile pozitif yönde ilişkili olduğunu tespit etmiştir.…”