Istotną rolę w procesie szlifowania CFG stopu Inconel odgrywają warunki chłodzenia (konstrukcja dyszy oraz warunki wypływu cieczy z dyszy). Ważnym czynnikiem mającym wpływ na wynik procesu szlifowania jest ciśnie-nie chłodziwa i kąt pod jakim struga chłodziwa dostarczana jest do strefy szlifowana. Przeprowadzono badania doświadczalne szlifowania stopu Inconel 718 różnymi parametrami wypływu chłodziwa z dyszy i kątami ustawienia. Określono wpływ warunków chłodzenia na przebieg sił szlifowania i jakość szlifowanej powierzchni. W ostatnich latach obserwuje się znaczący rozwój w zakresie stosowania nowych materiałów konstrukcyjnych, głownie na konstrukcje lotnicze, do których należą m.in. elementy konstrukcyjne skrzydeł i kadłuba samolotu, elementy zawieszenia oraz komponenty silników lotniczych. W przypadku tych ostatnich, zaznaczyć trzeba że pracują one w bardzo trudnych warunkach eksploatacyjnych, np. w bardzo wysokich temperaturach. Podzespołami silników narażonymi na duże obciążenia mechaniczne i termiczne są łopatki wirnika. Materiałem bardzo często stosowanym na konstrukcje łopatek silników lotniczych są stopy na osnowie niklu, do których zalicza się stop Inconel 718. Skład chemiczny tego stopu jak i właściwości fizyczne i mechaniczne wpływają negatywnie na jego skrawalność i szlifowalność [6,10]. Bardzo często toczenie, frezowanie bądź przeciąga-nie stopu Inconel jest zbyt kosztowne i czasochłonne, dlatego też techniki te zastępowane są zazwyczaj szlifowaniem [10,17].Z uwagi na bardzo złą szlifowalność stopu Inconel 718 najczęściej stosowaną odmianą jego szlifowania jest szlifowanie głębokie z posuwem pełzającym zwane CFG (Creep Feed Grinding) [12]. Proces ten charakteryzuje się dużymi wartościami głębokości szlifowania ae, które osiągają wartości rzędu kilku mm [17,18] i wolnym posuwem vw o prędko-ści ok. 1 mm/s. Pomimo szlifowania z niewielkim posuwem proces ten pozwala uzyskiwać wysoką produktywność.Pomimo wielu wymienionych zalet proces CFG posiada szereg wad. Duże wartości głębokości szlifowania powodują wzrost składowych siły szlifowania, mocy szlifowania jak również ciepła generowanego w strefie szlifowania [10,16,19]. Powoduje to zwiększone ryzyko powstawania przypaleń szlifierskich i utraty stabilności procesu szlifowania. Ryzyko to może być redukowane poprzez stosowanie odpowiednich warunków chłodzenia strefy szlifowania, czyli odpowiednio * dr inż. Łukasz Żyłka (zylka@prz.edu.pl), dr inż. Robert Babiarz (robertb@prz.edu.pl), mgr inż. Marcin Płodzień (plodzien@prz.edu.pl), inż. Rafał Stasiło