olduğu ve özofagusa dıştan bası oluşturduğu izlendi (Resim 3). Ekokardiyografik olarak sol atrium çapı 5,5 cm (<4.1) ölçüldü. Hastaya pantoprazol 2x40 mg, sukralfat 3x1 ölçek başlandı ve kullanmakta olduğu dabigatran kesilerek düşük molekül ağırlıklı heparine geçildi. Takip eden 2. günde hastanın semptomlarında belirgin düzelme olurken, 5. günde herhangi bir şikayeti kalmadı. Ülser kenarından alınan biyopsi örneklerinin raporu, nekroz ve fibrin birikimi ve hafif rejenerasyon alanları içeren, malignansi kanıtı olamayan ülser zemini olarak geldi.
TARTIŞMADabigatran, antikoagülasyon amaçlı kullanıma giren trombin inhibitörüdür. Ön ilaç olan dabigatran intestinal absorbsiyon sonrası aktif hale çevrilir (2-4). Atriyal fibrilasyon başta olmak üzere tromboembolik olaylara eğilim yaratan hastalıklar-da varfarin yerine kullanılmaya başlanmıştır. Tromboembolik olay oluşum riskini varfarin kadar etkin şekilde azaltması yanısıra, sürekli laboratuvar takibi gerektirmemesi, ilaç etkileşiminin minimum olması önemli avantajları arasında sayı-labilir. Ancak; gastrointestinal sistemde irritan etki ile dispepsi oluşturma sıklığı varfarine göre belirgin yüksektir (2). Bu etkinin nedeni tam olarak açıklanamamış olsa da içerdiği tartanik asite bağlı olabileceği düşünülmektedir. Dispeptik semptomlar yanında, literatürde dabigatrana bağlı özofage-al ülser vakaları da bildirilmiştir (2,4-7). Vakaların çoğu ileri yaşta (>75 yaş) ve kadın hastalar olup, ülserler genellikle orta ve alt 1/3 özofagusda görülmüştür. Dabigatran ile asemptomatik özofageal ülserler de olabilmektedir. Toyo ve arkadaş-ları dabigatran kullanırken endsoskopi yapılan 91 hastanın verilerini retrospektif olarak gözden geçirdiğinde hastaların %20.9'unda özofageal ülser saptamışlardır (7). Ülser gelişimi Özofagusda ilaçlara bağlı gelişen yan etkiler hafif mukozal hiperemiden, derin özofagus ülserlerine ve hatta özofagus perforasyonuna kadar değişebilmektedir. Özofagusda hasar oluşumu ve oluşan hasar derecesini etkileyen faktörler arasında hasta yaşı, özofagus motilitesinin azalması, özofagusda darlık varlığı, ilacın kimyasal yapısı ve ilacın kapsül yapısında olması sayılabilir. Ancak gösterilen en önemli kolaylaştırıcı faktör ilacın az su ile veya susuz içilmesi ve içildikten sonra hastanın uzanmasıdır. Kim ve arkadaşlarının yaptığı çalış-mada (1), ilaç ilişkili özofajitlerin %36'sı antibiyotiklere bağ-lı oluşurken, bunu %34.5 ile nonsteroidal antiinflamatuvar ilaçlar takip etmektedir. Antihipertansif ilaçlar (%11,5), oral antidiyabetikler (%5), varfarin (%2) sıralamada arkada kalan ilaç gruplarıdır. Bizim vakamız yeni anti-koagülanlardan dabigatrana bağlı gelişen özofagus ülser vakasıdır.
OLGU SUNUMUTip 2 diyabet ve koroner arter hastalığı öyküsü olan 65 yaşındanki erkek hasta kardiyoloji bölümünce sternum üst kısmında yutkunmakla artan ağrı şikayeti ile konsülte edildi. 2005 yılında koroner by-pass geçiren, 2015 yılında koroner stent yerleştirilen hastanın 2 ay önce iskemik serebrovasküler olay geçirmiş olduğu öğrenildi. O dönemde nöroloji bölü-münce takip edilen hasta...